J. Heweliusz

Jan Heweliusz

Jan Heweliusz ur. 28 stycznia 1611r. w Gdańsku –Astronom ,browarnik , radny miasta Gdańsk i twórca nowożytnej serenografii. Wyjechał na studia prawnicze do Holandii, Francji i Anglii. Po ożenku z Katarzyną Rebeschke został zarządcą dwóch domów wraz z browarem , który dostała w posagu jego żona . Po ślubie udowodnił swoje kwalifikacje zawodowe i został przyjęty do gdańskiego cechu browarników. Tym samym otrzymał on prawo do samodzielnego warzenia oraz sprzedaży piwa. Po śmierci swojego ojca Heweliusz otrzymał w spadku dom oraz rodzinny browar. Połączył więc oba sąsiadujące browary w jeden, a na dachach trzech domów urządził obserwatorium astronomiczne. Dobrze działający browar traktował już tylko zarobkowo i prestiżowo, natomiast całkowicie poświęcił się badaniom astronomicznym i podróżom naukowym. W 1640 roku założył w Gdańsku obserwatorium astronomiczne, do którego sam wykonał wiele instrumentów takich jak np. peryskop. Dokonał obserwacji połączeń niektórych planet, komet, gwiazd, powierzchni Księżyca, Księżyców Jowisza i Saturna, zmian blasku gwiazd zmiennych itp. Od 1664 roku został członek towarzystwa królewskiego w Londynie . Pierwsza praca Heweliusza „Selenografia” wydana w 1647 roku, zawierała opis powierzchni księżyca z mapami opracowanymi przez Heweliusza na podstawie własnych obserwacji. Nazwy wielu obiektów na powierzchni księżyca nadane przez Heweliusza, pozostały  do dziś. Kolejna wydana w 1688 roku „Cometografia” zawiera opis 9, które odkrył Heweliusz. W 1673 roku ukazała się pierwsza część działa Heweliusza „Machina coelestis” , zawierająca historię Astronomii i opis obserwatorium w Gdańsku oraz zbudowanie przez Heweliusza pod Gdańskiem wielkiego teleskopu o długości 50m. Druga część tej pracy dedykowana Janowi III Sobieskiemu wydana w 1679 roku, obejmuje obserwacje Heweliusza. Największe jego wielkie dzieło wydane w 1690 roku to „Prodromus astronomiae” , które zawiera w trzeciej części atlas nieba „Firmamentum Sobiescianum”. Heweliusz opracował katalog gwiazdozbioru (1564 gwiazd) . Wprowadził do astronomii 7 nowych gwiazdozbiorów, wśród nich : „Scutun Sobiescianum” (Tarcza Sobieskiego obecnie zwana Tarczą). W 1652 roku Heweliusz zastosował na dwa lata przed Holenderskim Fizykiem Ch. Huygensem wahadło do odmierzania czasu. W latach 1648-1682 wykonał pomiary deklinacji magnetycznych i odkrył jej zmiany. Zmarł 28 stycznia 1687r. w Gdańsku.
Jan Heweliusz ur. 28 stycznia 1611r. w Gdańsku –Astronom ,browarnik , radny miasta Gdańsk i twórca nowożytnej serenografii. Wyjechał na studia prawnicze do Holandii,Francji i Anglii. Po ożenku z Katarzyną Rebeschke został zarządcą dwóch domów wraz z browarem , który dostała w posagu jego żona . Po ślubie udowodnił swoje kwalifikacje zawodowe i został przyjęty do gdańskiego cechu browarników. Tym samym otrzymał on prawo do samodzielnego warzenia oraz sprzedaży piwa. Po śmierci swojego ojca Heweliusz otrzymał w spadku dom oraz rodzinny browar. Połączył więc oba sąsiadujące browary w jeden, a na dachach trzech domów urządził obserwatorium astronomiczne. Dobrze działający browar traktował już tylko zarobkowo i prestiżowo, natomiast całkowicie poświęcił się badaniom astronomicznym i podróżom naukowym. W 1640 roku założył w Gdańsku obserwatorium astronomiczne, do którego sam wykonał wiele instrumentów takich jak np.peryskop. Dokonał obserwacji połączeń niektórych planet, komet, gwiazd, powierzchni Księżyca, Księżyców Jowisza i Saturna, zmian blasku gwiazd zmiennych itp. Od 1664 roku został członek towarzystwa królewskiego w Londynie .Pierwsza praca Heweliusza „Selenografia” wydana w 1647 roku, zawierała opis powierzchni księżyca z mapami opracowanymi przez Heweliusza na podstawie własnych obserwacji.Nazwy wielu obiektów na powierzchni księżyca nadane przez Heweliusza, pozostały do dziś.Kolejna wydana w 1688 roku „Cometografia” zawiera opis 9, które odkrył Heweliusz. W1673 roku ukazała się pierwsza część działa Heweliusza „Machina coelestis” , zawierająca historię Astronomii i opis obserwatorium w Gdańsku oraz zbudowanie przez Heweliusza pod Gdańskiem wielkiego teleskopu o długości 50m. Druga część tej pracy dedykowana Janowi III Sobieskiemu wydana w 1679 roku, obejmuje obserwacje Heweliusza. Największe jego wielkie dzieło wydane w 1690 roku to „Prodromus astronomiae” , które zawiera wtrzeciej części atlas nieba „Firmamentum Sobiescianum”. Heweliusz opracował katalog gwiazdozbioru (1564 gwiazd) . Wprowadził do astronomii 7 nowych gwiazdozbiorów, wśród nich : „Scutun Sobiescianum” (Tarcza Sobieskiego obecnie zwana Tarczą). W 1652 roku Heweliusz zastosował na dwa lata przed Holenderskim Fizykiem Ch. Huygensem wahadło do odmierzania czasu. W latach 1648-1682 wykonał pomiary deklinacji magnetycznych i odkrył jej zmiany. Zmarł 28 stycznia 1687r. w Gdańsku.

Zobacz też inne strony:

Powered by WordPress | Designed by: free joomla templates | Thanks to hostgator coupons and joomla hosting